Od pierwszych lat XX wieku w dziedzinie technologii używanych na okrętach wojennych jak i w sposobach walki na morzu wykształciło się wiele nowych rozwiązań, natomiast te używane od wieków zostały udoskonalone i ulepszone. Kierunki rozwoju techniki wojennomorskiej przebiegały w podobny sposób zarówno w Niemczech jak i w Wielkiej Brytanii, jednakże w wielu aspektach różniły się od siebie. W tym rozdziale postaramy się porównać elementy budowy okrętów, jak i znajdujących się na nich systemów używanych podczas prowadzenia wojny na morzach i oceanach po obu stronach konfliktu.

Zagadnienia dotyczące opancerzenia, artylerii i systemów kierowania ogniem, broni torpedowej, systemów łączności i sygnalizacji, jak również wiele innych elementów wpływających na ostateczny wynik starcia na morzu miały swoje odbicie w rozwiązaniach technologicznych. Niektóre rozwijano przez wieki, jak na przykład sposoby sygnalizacji i łączności pomiędzy okrętami, inne były nieco młodsze jak artyleria czy opancerzenie, jeszcze inne były nowością na polach bitew morskich, jak okręty podwodne, miny i broń torpedowa. Zarówno projektanci Wielkiej Brytanii jak i Niemiec starali się wdrożyć w swoich projektach najnowsze rozwiązania technologiczne, które dawałyby ich okrętom przewagę. Postaramy się więc pokrótce przybliżyć poszczególne elementy okrętów i używane na tych okrętach systemy, porównując konstrukcje po obu stronach kanału La Manche.